Vier mensen. Eén auto. Elf dagen. Vier landen. Vijfeneenhalfduizend kilometer.
De koffers liggen in de kofferbak. Sophie, Olivier, Jessica en Arnoud.
Elf dagen later, op zaterdag 30 mei, draaien we de Schinkelweg weer in. Daartussen ligt een lijn die zich naar het zuiden buigt door Normandië, dwars over de Pyreneeën, langs de Atlantische kust van Spanje en Portugal, en via Bordeaux terug naar huis.
Dit is onze reis.
Vier passen op de stempel van deze trip. Vier sets oren voor onderweg-muziek. Vier paar schoenen voor stadswandelingen. Vier kantines voor late lunches.
De volledige reis op één kaart. Klik op de rainbow-stippen voor info over de bestemming, op de witte stippen voor tussenstops onderweg, en op de oranje stippen voor bezienswaardigheden langs de route.
Ergens in de namiddag glooit het landschap af, eerst over het Kanaal heen, dan over de groene velden van Cotentin. We rijden Sainte-Mère-Église binnen.

Op woensdag 20 mei is dit het einde van onze eerste rijdag. Vanuit Zoetermeer zo'n zeven uur naar het zuidwesten, dwars door België en Frans-Vlaanderen, langs Lille en Rouen, het schiereiland Cotentin op.
Sainte-Mère-Église is een naam die elke geschiedenisleraar kent: hier zweefden in juni 1944 Amerikaanse paratroopers naar beneden, één bleef met zijn parachute aan de kerktoren hangen. De pop hangt er nog. Niet als attractie, als ankerpunt.
Vandaag is het stil dorp aan een kruispunt. Vlak ernaast: Utah Beach, een van de invasie-stranden, vijf kilometer naar de kust.
Negen uur rijden, dwars door Frankrijk. Vanavond slapen we niet meer in Frankrijk.

Donderdag 21 mei is een lange autodag. Vanuit Sainte-Mère-Église gaat het zuidwaarts via Le Mans, Tours, Bordeaux, en bij Hendaye de grens van Spanje over.
We landen in Eibar, een Baskisch stadje verstopt tussen de groene heuvels in de provincie Gipuzkoa. Niet meteen een toeristische trekpleister: Eibar is industrieel en authentiek, een echte Baskische plek.
Een halfuurtje rijden vanuit Eibar en je staat oog in oog met een titanium boot.
Op vrijdag 22 mei rijden we vanuit Eibar in een half uur naar Bilbao. Dagtrip. De stad die in de jaren '90 niemand bezocht en die nu door iedereen wordt geprezen.
Het kantelpunt was 1997: het Guggenheim opende, ontworpen door Frank Gehry. 's Middags rijden we door naar Burgos voor de overnachting.
Twee uur door de bergen van Cantabrië, dan zie je in de verte een gotische kathedraal staan zoals een schip op een steppe. Burgos is een stop op de Camino de Santiago. De kathedraal is UNESCO werelderfgoed, met El Cid (nationale held van Spanje) begraven.

Vijf nachten op één plek, dezelfde sleutelhouder, dezelfde keuken. Elke ochtend de oceaan op vijf minuten lopen.

Op zaterdag 23 mei rijden we vanuit Burgos zes en een half uur naar het zuidwesten, naar het kustdorp Apúlia. Hier blijven we vijf nachten. Dagtrips mogelijk naar Porto, Braga, Guimarães of Peneda-Gerês.
Apúlia ligt in de gemeente Esposende, ~30 km ten noorden van Porto. Het strand Praia de Apúlia is lang en open, beroemd om de oude moinhos do mar (zee-windmolens).
Op donderdag 28 mei vertrekken we vanuit Apúlia naar het noorden. Vrijdag 29 mei zijn we in Bordeaux, zaterdag 30 mei thuis. Tussen Apúlia en Bordeaux komt nog een tussenovernachting, want ~1.500 km gaat niet in één rit.
Voorstel: Salamanca · UNESCO universiteitsstad, ~5 uur vanuit Apúlia, niet eerder gezien op de heenreis.
De voorlaatste avond. Een terras langs de Garonne. Een glas Bordeaux. Dat klinkt redelijk uit te leggen aan iedereen.
Op vrijdag 29 mei zijn we in Bordeaux, één nacht. UNESCO-stad, beroemd om wijn en de Place de la Bourse met haar waterspiegel. Compact en wandelbaar centrum, daarom hebben we hier maar één avond en ochtend nodig. Zaterdag 30 mei rijden we ~10 uur naar huis.